مراسم تجلیل از پروفسور مجید سمیعی برگزار شد / تصاویر

جمعه 27 فروردین 1395 02:54 ب.ظ

 
در مراسم تجلیل از پروفسور سمیعی که امروز در سالن همایش های رازی دانشگاه علوم پزشکی ایران برگزار شد در این مراسم  دانشی متخصص و جراح گوش و حلق و بینی در خصوص تعداد جراحان مغز که توسط پروفسور سمیعی در ایران تربیت شدند، گفت:بیش از 1000جراح مغز توسط پروفسور سمیعی در کشور تربیت شدند. - وی افزود: تلاش داریم تا مرکز تحقیقات بین المللی مجید سمیعی. در زمینه های علوم زیستی،طبیعی، ریاضیات، اطلاعات، مهندسی و بین رشته ای به ویژه نروساینس را راه اندازی کنیم.  وی در ادامه گفت: باید حدود 17تا18رشته تحصیلی در حوزه مغز و اعصاب ایجاد و پیگیری شود.   2تا 3قرن برای دست یافتن به اسرار مغز لازم است پروفسور مجید سمیعی ضمن بیان اینکه آینده کشور در دستان دانشجویان است،گفت: در طول 50سال اخیر هر سال برای تبادل اطلاعات خود با همکاران به ایران آمده ام.من در سن 31 سالگی سمت پروفسور را در آلمان دریافت کردم. -   وی افزود:جراحی مغز و اعصاب در سال1998در ایران پایه گذاری شد.   وی ضمن بیان اینکه مغز جزو پیچیده ترین عضو بدن است، عنوان کرد:دو تا سه قرن برای دستیابی به اسرار مغز زمان لازم است.   سمیعی بیان کرد:وزن مغز 1300 تا 1400 گرم است که در زنان و مردان 100گرم تفاوت وجود دارد اما از نظر من کیفیت سلول های مغزی در زنان بیش از مردان است.   وی خاطر نشان کرد: فلج عصب صورت برابر با نابودی فرد است که من علاقه زیادی برای کار در این حوزه داشتم که جزو بهترین تجربه کاری من بود.   این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران گفت: باید جشن 20امین قاعده جمجمه را داشته باشیم که برای ایجاد این مرکز حدود 5تا6سال تلاش های فراوان شد و این مرکز بهترین مرکز علوم اعصاب از لحاظ تکنولوژی و مالی در بین مراکز علوم اعصاب کشورهای آمریکایی،اروپایی و ژاپن است   وی با بیان اینکه 11نفر در جهان در حوزه مغزو اعصاب PHD دارند، عنوان کرد: 2نفر از این متخصصان ایرانی و جزو بهترین ها هستند.   سمیعی با بیان اینکه یکی از مهمترین مراکز تحقیقاتی پایه ای تصویب شده است، تصریح کرد:این مرکز امسال شروع به کار می کند و بالای 1000محقق که تحقیقات پایه ای دارند در این مرکز فعالیت می کنند.   وی افزود: این مرکز یک اساسنامه دارد که در تاریخ ایران بی نظیر است چرا که دولت نقش حمایت کننده دارد ولی تصمیم گیرنده نیست که این قدرت علمی را بالا برد.   افتتاح اولین مرکز تحقیقاتی پایه ویژه متخصصین به نام دنیا در ایران پروفسور سمیعی از افتتاح اولین مرکز تحقیقاتی پایه ویژه متخصصین به نام دنیا در ایران خبر داد و گفت: این یک مسئله تاریخی است که نتایج آن 5 تا 10 سال آینده مشخص می‌شود.   وی در مورد ویژگی‌های مرکز علوم مغز و اعصاب ایران گفت: مرکز علوم مغز و اعصاب ایران تلاش زیادی داشته است تا مرکزی نباشد که یک بیمارستان آن از لحاظ علمی و تکنولوژی مشابه بیمارستان‌های دیگر باشد تا بتواند جوابگوی کارهای علمی برای پیشرفت علوم اعصاب باشد که در این راستا باید به تقویت نیروی انسانی اهمیت بیشتری داده شود چرا که بدون وجود نیروی انسانی کاربلد و متخصص نمی‌توانیم به نتیجه مطلوب برسیم.   وی افزود: هر قسمت از این مرکز تحقیقاتی نیاز به تحقیقات زیادی دارد که در این رابطه باید علاوه‌ بر در نظر گرفتن مسائل امروزی به مسائل 5 تا 6 سال آینده نیز فکر کنیم و متناسب با آن طراحی‌های لازم را انجام دهیم بنابراین ساختن ساختمان چندان اهمیتی ندارد بلکه کارکرد و یا عملکرد در سطح جهانی حائز اهمیت است.   سمیعی خاطرنشان کرد: امیدواریم تا پایان سال در کارهای علمی و تشخیصی 100 درصد توان خود را اعمال کنیم ولی برای کارهای درمانی زمان بیشتری نیاز است بنابراین می‌توان گفت حرکتی بزرگ در کشور در حال وقوع است.   وی ضمن بیان اینکه ایجاد سمپوزیوم بین‌المللی علوم اعصاب در ایران یک مسئله تاریخی است، گفت: تا این لحظه فدراسیون جهانی کنگره‌ای به این ترتیب به ایران نیاورده است که در این کنگره بهترین متخصصان 90 کشور حضور دارند، آن‌چه که مهم است این است که این کنگره با همکاری تمام مسئولین کشور و انجمن مغز و اعصاب ایران برگزار می‌شود.   وی در ادامه گفت: مهمان‌های ما در روز شنبه 28 فروردین وارد کشور می‌شوند چند روز در تهران حضور دارند سپس به شیراز و اصفهان می‌روند.    سمیعی در نصیحتی به جوانان برای موفقیت آنها عنوان کرد: جوانان باید از کارهایی که باعث عذاب روحی آنها می‌شود دوری کنند و با کمک به دیگران روح خود را شاد کنند که در نتیجه آن قدرت فکری و بدنی خود را بالا می‌برند.   وی تأکید کرد: در نظر داریم 20 سال تلاش در زمینه جراحی قائده جمجمه را به نتیجه برسانیم و همایشی تحت عنوان جشن 20 سالگی جراحی قائده جمجمه برگزار کنیم.   وی خاطرنشان کرد: مرکز تحقیقاتی پایه ویژه متخصصین به نام دنیا در ایران ایجاد می‌شود که یک مسئله تاریخی است که نتایج آن 5 تا 10 سال آینده مشخص می‌شود. ما نیاز به دانش رشته های پایه‌ای داریم و تا زمانی که دانش چنین رشته‌هایی بالا نرود نمی‌توانیم مرزهای دانش را باز کنیم.   وی در پایان با بیان اینکه حدود 1000 محقق در مرکز تحقیقاتی علوم و اعصاب در حال فعالیت هستند، گفت: یک محقق نباید فقیر باشد باید مورد حمایت و احترام قرار بگیرد هم‌چنین نباید تبعیض بین افرادی که در سطوح بالای علمی قرار دارند با افراد دیگر قائل شویم یعنی باید در جایگاه‌ بالای اجتماعی از افرادی که دارای دانش علمی بالایی هستند استفاده شود، بنابراین هیچ گونه نفوذ و سفارشی را نمی‌پذیریم. - مرکز تحقیقاتی بین المللی پروفسور سمیعی راه‌اندازی می‌شود وزیر علوم از پیگیری ها برای راه اندازی مرکز تحقیقاتی پروفسور سمیعی در کشور خبر داد. دکتر فرهادی در مراسم تجلیل از پروفسور سمیعی گفت: پروفسور سمیعی در رشته های علوم اعصاب و گوش، حلق و بینی افراد زیادی را در سطوح تخصصی و فوق تخصصی تربیت کردند، بنابراین باید حضورشان را قدر بدانیم. وی افزود: پروفسور سمیعی از 20 سال گذشته در دانشگاه هم تدریس داشته اند و هم عمل جراحی انجام داده اند و امیدوارم این کار را در دانشگاه علوم پزشکی ایران هم دنبال کنند. فرهادی از پیگیری برای راه اندازی یک مرکز تحقیقاتی در کشور با عنوان "پروفسور سمیعی" خبر داد و گفت: بنا است که این مرکز در زمینه مهندسی پزشکی، علوم زیستی و طبیعی فعالیت کند. وی با بیان اینکه قرن جدید، قرن مغز و علوم اعصاب است، بر لزوم پرداختن بیشتر به حوزه مغز و اعصاب تاکید کرد و گفت: علوم مغز و اعصاب بیش از 18 رشته را شامل میشود. ما در نظر داریم که بسیاری از این رشته ها را در مرکز تحقیقاتی بین المللی سمیعی دنبال کنیم. - -

 

ازدواج سبب طول عمر بیماران سرطانی می شود

جمعه 27 فروردین 1395 02:54 ب.ظ

 
به گزارش ساینس، مطالعات محققان موسسه پیشگیری از سرطان در كالیفرنیا نشان می دهد ازدواج در طول عمر بیماران سرطانی نقش مهمی دارد. در این مطالعه آمده است بیماران متاهل رژیم غذایی بهتر و فعالیت بدنی بیشتری دارند و تمایل بیشتری برای غربالگری و درمان های تهاجمی از خود نشان می دهند. این مطالعه با بررسی حدود 783 هزار بیمار بین سال های 2000 تا 2009 میلادی نشان می دهد نرخ مرگ و میر مردان مجرد مبتلا به سرطان نسبت به بیماران متاهل 27 درصد بیشتر است. این آمار در زنان بیمار حدود 19 درصد بیشتر است. البته آمار نشان می دهد این میزان نسبت به نژاد و قومیت های مختلف متفاوت است. حمایت های خانوادگی و اجتماعی نقش مهمی در درمان و میزان بقای بیماران دارد. بیماران متاهل با امید بیشتری مراحل درمان را انجام می دهند. از طرفی افراد خانواده همواره مراقب سلامت و روند درمانی بیماران هستند. با توجه به رشد جمعیت مسن و افزایش میزان ابتلا به انواع بیماری ها، این مطالعه تاثیر بسزایی در افزایش بهداشت عمومی دارد.نتایج این تحقیقات در نشریه Cancer منتشر شده است.

 

خودکشی با نوشابه‌های ارزان!

جمعه 27 فروردین 1395 02:54 ب.ظ

 
براساس آمارها و گزارش‌های منتشر شده، مصرف نوشابه‌های گازدار طی ٢٠‌سال گذشته در کشور بیش از ١٥‌درصد افزایش داشته، این افزایش مصرف و تمایل زیاد ایرانیان به مصرف نوشابه درحالی است که بسیاری از کشورها با وضع قوانین مالیاتی و اجرای برنامه‌های مختلف توانستند مصرف محصولات غذایی مضر را کنترل و روند رو به رشد مصرف این محصولات را متوقف کنند و حتی در برخی موارد چون نوشابه نمودار مصرف را نزولی کنند. اما تولید و مصرف این محصول در کشور نه‌تنها کنترل و محدود نشده بلکه در سال گذشته افزایش واردات نوشابه و مواد اولیه آن را هم تجربه کردیم. در مهرماه‌ سال گذشته بود که اداره کل گمرک کشور در گزارشی از افزایش ١٠٠‌درصدی واردات نوشابه خبر داد. برپایه آن گزارش واردات نوشابه و مواد اولیه تولید آن در ٦ ماهه نخست‌ سال ٩٤ در مقایسه با مدت مشابه ‌سال قبل افزایش ١٠٠‌درصدی را نشان می‌داد. این آمار درحالی از سوی گمرک منتشر شد که سازمان غذا و دارو در ابتدای ‌سال ٩٤ واردات هرگونه نوشابه گازدار به کشور را ممنوع اعلام کرده بود. هرچند این تخلف قانونی با اشاره به مجوزهای صادر شده در سال‌های پیش از تصویب این قانون از سوی مسئولان سازمان غذا و دارو پاسخ داده شد، ولی افزایش واردات نوشابه به کشور جدا از عملکرد خلاف قانون برخی دستگاه‌ها با خود حامل این پیام بود که با وجود همه تلاش‌های صورت گرفته برای افزایش آگاهی عمومی نسبت به مضرات مصرف نوشابه در کشور، همچنان نوشابه محبوب‌ترین نوشیدنی ایرانیان است و البته وزارت بهداشت به تنهایی نمی‌تواند برای حوزه گسترده مواد غذایی اقدامات بازدارنده و کنترلی اعمال کند. فرهنگ تغذیه و نقش دستگاه‌های مرتبط اما وزارت بهداشت طی‌ سال گذشته با طرح ممنوعیت فروش نوشابه در مدارس و الزام کارخانه‌های نوشابه‌سازی به کاهش شکر مصرفی در تولیدات‌شان، سعی در کاهش آسیب‌های ناشی از مصرف این نوشیدنی داشت. اما با اقداماتی از این دست چندان نمی‌توان به کاهش مصرف نوشابه در بین ایرانیان امیدوار بود، چرا که هیاهوی تقاضا برای خرید و مصرف نوشابه در جامعه بسیار رساتر از صدای کارشناسان و مسئولان تغذیه و سلامت کشور است. هیاهویی که البته با سودجویی و درآمد سرشار تولید و فروش این نوشیدنی مضر گره خورده است و همین موضوع خود سد بزرگی برای بهبود و ارتقای کیفیت محصولات غذایی مصرفی در کشور است. شاید به همین علت است که فرید نوبخت، کارشناس بهبود اداره تغذیه سازمان غذا و دارو مصرف بالای نوشابه در کشور را معلول نبود هماهنگی‌های لازم بین بخشی می‌داند و معتقد است: «ایمنی تغذیه در کشور که مصرف بالای نوشابه هم بخشی از آن است به شدت تحت‌تاثیر ناهماهنگی بین دستگاه‌ها و واحدهای مختلف اجرایی در کشور است.» او در توضیح بیشتر به «شهروند» می‌گوید: «مصرف بالای نوشابه در ایران خبر خوبی نیست. این موضوع نشان می‌دهد که متولیان سایر دستگاه‌ها با برنامه‌های تغذیه وزارت بهداشت هماهنگ نیستند. اگر خواهان سلامت مواد غذایی و بهبود تغذیه در جامعه هستیم، وزارت بهداشت به تنهایی نمی‌تواند تمام کارها را انجام دهد. وزارت بهداشت متولی اصلی تامین سلامت جامعه است ولی بسیاری از امور نیاز به هماهنگی سایر دستگاه‌های اجرایی دارد. عملکرد وزارت بهداشت در چند‌سال گذشته نشان داده که به هیچ وجه در مسائلی که به‌طور مستقیم با سلامت مردم مربوط می‌شود، کوتاه نمی‌آید اما تا زمانی که سلامتی جامعه به یکی از دغدغه‌های اصلی تبدیل نشود باز هم شاهد این مسائل خواهیم بود.» نوبخت به نقش مهم فرهنگ تغذیه در کشور هم اشاره می‌کند: «حوزه تغذیه با عوامل مختلفی در ارتباط است. یکی از مفاهیمی که در حوزه تغذیه در دانشگاه‌ها بر آن تاکید می‌شود، همین چندعاملی بودن امر تغذیه است و یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار در این حوزه فرهنگ و سواد تغذیه در جامعه است. باید بپذیریم که جامعه ایرانی در این‌خصوص ضعف‌های زیادی دارد. اگر جامعه فرهنگ مناسب تغذیه داشته باشد، رفتارها اصلاح می‌شود. جا انداختن فرهنگ تغذیه تنها کار وزارت بهداشت نیست.» او اضافه می‌کند: «عرضه و تقاضا یکی از اصول بدیهی و غیرقابل انکار اقتصاد است. از طرف دیگر هم نمی‌توان مانع حفظ منافع و سودجویی تجار و سرمایه‌داران شد، ولی می‌توان با آموزش و اطلاع‌رسانی سواد تغذیه جامعه را افزایش داد، به همین دلیل هم ارتقای سواد و فرهنگ تغذیه، محور اصلی برنامه‌های اداره بهبود تغذیه وزارت بهداشت است.» ناکارآمدی قانون فعلی اخذ مالیات از محصولات آسیب‌رسان نوبخت درحالی به نبود فرهنگ و سواد تغذیه در جامعه ایرانی اشاره می‌کند که آمارها و گزارش‌های منتشر شده درباره عادت‌های غذایی جامعه ایرانی نیز آن را تایید می‌کند. مردم ایران یک‌سوم اروپاییان شیر و مواد لبنی مصرف می‌کنند. از هر ١٠٠ نفر ایرانی فقط ٤ نفر به اندازه کافی محصولات لبنی دریافت می‌کنند و درحالی‌که سرانه مصرف شیر در جهان ٣٠٠ لیتر است، مردم ایران به‌طور متوسط کمتر از ٧٠ لیتر در ‌سال شیر می‌خورند. اینها همگی نشان می‌دهد که عادات غذایی در جامعه ایرانی به شدت با ارتقای سلامت عمومی جامعه در تضاد است؛ تضادی که عبدالرحمان رستمیان، نایب‌رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس هم آن را تایید می‌کند. او در این‌باره به «شهروند» می‌گوید: «متاسفانه مصرف نوشابه در کشور به نسبت شیر و سایر محصولات لبنی بسیار بالاست. درحالی‌که نوشابه‌ به دلیل وجود قند و گاز برای سلامتی بسیار مضر است و در مقابل شیر و لبنیات سرشار از مواد مغذی است. این معنایی به جز نبود فرهنگ تغذیه در جامعه ندارد.» به گفته رستمیان، وضع قوانین سختگیرانه برای کنترل مصرف مواد غذایی آسیب‌رسان یکی دیگر از راهکارهایی است که در بسیاری از کشورها انجام می‌شود. «باید برای این صنایع مالیات و عوارضی متناسب با مضرات آن تعیین کرد تا از منابع حاصل از آن، کالاهای سلامت‌محور را با هزینه کمتر تولید کرد و با قیمت پایین در اختیار مردم گذاشت.» نایب رئیس کمیسیون بهداشت معتقد است: «دولت باید برای کالاهای مضر عوارض و مالیات سنگین‌تری تعیین و تولیدکنندگان را به سمت تولید کالاهای سلامت‌محور هدایت کند.» رستمیان در این‌باره می‌گوید: «در کشور قانون پرداخت مالیات کالاهای آسیب‌رسان وجود دارد، ولی به دلایل مختلف کارآمد نیست به همین دلیل هم کمیسیون بهداشت خواهان افزایش معنادار مالیات و عوارض تولید این محصولات است چون تولید نوشابه در کشور برای تولیدکننده ارزان تمام می‌شود، ولی متاسفانه وزارت صنایع به بهانه‌های مختلف از این کار سر باز می‌زند، درحالی‌که وظیفه وزارت صنایع تنظیم بازار با هماهنگی سایر بخش‌های اجرایی کشور به‌ویژه وزارت بهداشت است.» او با تاکید بر نقش وزارت صنایع در کاهش آسیب‌های ناشی از مصرف مواد غذایی مضر می‌گوید: «وزارت بهداشت به تنهایی قادر نیست همه کمبودها و تخلفات در حوزه غذا را برطرف کند. قوانین هم چنین اجازه‌ای به وزارت بهداشت نمی‌دهد، ولی قانون به منظور حفظ و ارتقای سلامت عمومی جامعه، سایر دستگاه‌ها را به همکاری با وزارت بهداشت ملزم کرده است.» او اضافه می‌کند: «متاسفانه کارگروه بررسی کالاهای آسیب‌رسان که متشکل از نمایندگان وزارت بهداشت، صنایع، کار و اقتصاد است تاکنون هیچ فعالیت مثبتی در این‌خصوص انجام نداده و تا این لحظه هیچ گزارشی هم به اعضای کمیسیون بهداشت ارایه نکرده است.» محدودیت عرضه و افزایش مالیات نوشابه در آمریکا وضع قوانین سختگیرانه، افزایش مالیات و عوارض محصولات و کالاهای آسیب‌رسان درحالی از سوی نایب‌رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس به‌عنوان یکی از راهکارهای کنترل و کاهش مصرف محصولات مضر مطرح می‌شود که این اقدام در بسیاری از کشورها درحال اجراست و نتایج قابل قبولی هم در بر داشته است. برای نمونه آمریکا یکی از کشورهای پرمصرف نوشابه در جهان است که نزدیک به نیمی از جمعیت این کشور روزانه نوشابه مصرف می‌کنند. این کشور با اجرای برنامه‌هایی چون افزایش آگاهی عمومی، اخذ مالیات بیشتر از کارخانه‌های نوشابه‌سازی و محدودیت عرضه، از ‌سال ٢٠٠٦ موفق شد مصرف نوشابه در این کشور را به کمترین میزان خود در ٣٠‌سال گذشته برساند، به‌طوری که براساس اعلام سازمان غذا و داروی آمریکا، سرانه مصرف نوشابه آمریکا در ‌سال ٢٠١٥ به ١٥٣,٧ لیتر رسید که این میزان در ‌سال گذشته ١٥٦.٨ لیتر بود. هرچند سرانه مصرف نوشابه در آمریکا همچنان نزدیک به ٤ برابر میانگین مصرف در کشور ما است، ولی کاهش روند مصرف نوشابه نشان می‌دهد که برنامه‌های این کشور برای کنترل و کاهش مصرف موفق بوده است. یکی از برنامه‌های جالب توجه کاهش مصرف نوشابه در آمریکا، اعمال قوانین محدود‌کننده عرضه این محصولات است. برای نمونه در‌ سال ٢٠١٤ طی قانونی که در شهر نیویورک به تصویب رسید همه رستوران‌ها، فست‌فودها، تئاترها و استادیوم‌های ورزشی از عرضه نوشابه‌ها در لیوان‌هایی که حجمی بیش از نیم‌لیتر دارند، منع شدند؛ قانونی که با حمایت شهردار این شهر تصویب شد. نکته جالب در این میان وجود غول‌های بزرگ نوشابه‌سازی در آمریکاست که با وجود توان بالای مالی و نفوذ در ساختارهای مهم اقتصادی این کشور نتوانستند مانع اجرای این قوانین شوند.اما غیر از آمریکا در کشورهای دیگر هم برای کاهش مصرف نوشابه، برنامه‌های مختلفی درحال اجراست. چند هفته پیش، در انگلستان قانونی برای اخذ مالیات بیشتر شرکت‌های نوشابه‌سازی تصویب شد. براساس این قانون، شرکت‌هایی که نوشیدنی‌های تولیدی‌شان بیش از ٨ گرم شکر در هر ١٠٠ میلی‌لیتر دارد باید مالیات بیشتری بدهند. براین اساس، پیش‌بینی می‌شود یک‌میلیارد دلار به مالیات دریافتی دولت انگلیس اضافه شود و دولت این کشور قصد دارد این رقم را به گسترش ورزش همگانی اختصاص دهد. مشابه این برنامه‌ها در کشورهایی چون مکزیک، آرژانتین و برزیل هم درحال اجراست؛ چرا که این کشورها به درستی دریافته‌اند که خسارت‌های احتمالی ناشی از فشار مالیاتی و محدودیت‌های عرضه به تولیدکنندگان مواد غذایی مضر به مراتب کمتر از هزینه‌های سنگین درمانی در ابعاد ملی است. تولید محصولات سلامت‌محور با اصلاح قوانین نکته مهم در این میان همکاری موثر سایر دستگاه‌ها و سازمان‌های دیگر با وزارت بهداشت این کشورهاست. موضوعی که به گفته ضیاءالدین مظهری، رئیس انجمن تغذیه ایران، تاکنون در کشور ما در حد حرف باقی مانده است و همه از وزارت بهداشت انتظار دارند که مشکلات را یک‌تنه برطرف کند. او با بیان این‌که هنوز برای بسیاری از مسئولان اهمیت سلامت عمومی جامعه و خسارت‌های ناشی از نبود ایمنی مواد غذایی روشن نشده است، در این‌باره به «شهروند» می‌گوید: «ما در جلساتی که با مسئولان وزارت بهداشت و سایر دستگاه‌های مرتبط با امر سلامتی جامعه داشتیم بارها بر مضرات فراوان نوشابه تاکید کردیم و نسبت به شیوع بالای مصرف این نوشیدنی مضر هشدار دادیم، حتی در زمانی توزیع نوشابه در سازمان‌ها و ارگان‌های دولتی ممنوع شد، ولی بعد از مدتی دوباره این بخشنامه هم به فراموشی سپرده شد. یکی از نکاتی که در این جلسات راجع به آن بحث شد، تاکید وزارت صنایع بر حمایت از تولیدکنندگان نوشابه در داخل کشور بود. دلیل مسئولان این وزارتخانه هم حمایت از تولید داخلی و اشتغال‌زایی عنوان می‌شود، اما حمایت از تولید داخلی به چه قیمتی؛ قوانین زیادی در این‌خصوص نیاز به بازنگری دارد.» او ادامه می‌دهد: «تاکنون طرح‌ها و برنامه‌های زیادی برای کنترل و کاهش تولید و مصرف نوشابه در کشور تهیه شده است. برای من جای سوال است، چرا از تولید‌کننده داخلی برای تولید محصولات سلامت‌محور حمایت نمی‌شود. دولت باید با وضع قوانین سختگیرانه سرمایه‌داران را به سمت تولیدات غذایی سالم هدایت کند، نه این‌که به بهانه حمایت از تولیدکننده داخلی هر محصولی را تولید و روانه بازار کند.»  -   روزنامه شهروند

 

ارتباط کم‌خوابی با سرماخوردگی

جمعه 27 فروردین 1395 02:54 ب.ظ

 
متخصصان به بررسی اطلاعات جمع‌آوری شده از 22 هزار آمریکایی در فاصله سال‌های 2005 تا 2012 پرداختند. این افراد به پرسش‌هایی در مورد عادات خواب و موارد ابتلا به سرماخوردگی، آنفلوآنزا، ذات‌الریه یا عفونت گوش طی یک ماه گذشته پاسخ دادند. پزشکان آمریکایی دریافتند افرادی که مدت زمان پنج ساعت یا کمتر در شبانه روز خوابیده‌اند 28 درصد بیشتر به سرماخوردگی مبتلا شده‌اند. همچنین احتمال ابتلای آنان به آنفلوآنزا، ذات‌الریه و عفونت گوش 82 درصد بوده است. همچنین افرادی که دچار اختلال خواب بوده یا در مورد مشکلات مرتبط یا خواب به پزشک خود شکایت کرده بودند بیشتر در معرض ابتلا به سرماخوردگی یا عفونت بوده‌اند. در این مطالعه ارتباطی بین بالا بودن ساعت خواب (9 ساعت یا بیشتر) و خطر ابتلا به سرماخوردگی یا عفونت مشاهده نشد. به گزارش لایوساینس، محققان دانشگاه کالیفرنیا اظهار داشتند: این یافته‌ها حاکی از ارتباط بین خواب و سلامت جسمی است.

 

نشانه‌های هشداردهنده‌ خودکشی در فرزندتان را بشناسید

جمعه 27 فروردین 1395 02:54 ب.ظ

 
میگنـــا: کاش حرف های یک ماه پیش او را جدی می گرفتم که می گفت: “من از دست شما خودم را می کشم!” خدا می داند ما که جز صلاح او را نمی خواستیم… مادر این ها را می گفت و کنار پسرش که بی حرکت روی تخت بیمارستان آرمیده بود، می گریست…” یکی از ناراحت کننده ترین گفتگوها در خانواده، تهدید به خودکشی نوجوانان است که غالباً از سوی پدران و مادران جدّی گرفته نمی شود. اما روانشناسان با این نادیده گرفتن تمایل نوجوانان به خودکشی به شدت مخالفند و آن را زمینه ساز بروز واقعه ای شوم می دانند. - اگر فرزندتان به شکلی نشان می‌دهد که به فکر خودکشی است، یا اگر حس غریزی‌تان به شما می‌گوید که ممکن است آنها به خود صدمه بزنند، سریع کمک بگیرید. فرزندتان را تنها به حال خود رها نکنید. حتی اگر وی انکار می‌کند «منظورش همان است»، پیش او بمانید. به او اطمینان خاطر مجدد بدهید. دنبال کمک‌های تخصصی باشید. در صورت لزوم، وی را به اورژانس بیمارستان ببرید تا اطمینان حاصل کنید که تا زمانِ انجام کامل ارزیابی‌ها و آزمایشات روانپزشکی مربوطه، او در محیطی امن قرار دارد. انجمن ملی روان‌شناسان مدرسه، نماینده ۲۲۰۰۰ روان‌شناس مدرسه و تخصص‌های مربوط به آن در سراسر ایالات متحده‌ آمریکا و خارج از آن است. هدف این انجمن توسعه‌ محیط‌های آموزشی و روان‌شناختی سالم برای تمام کودکان و جوانان است. به این منظور با اجرای برنامه‌های کارآمد مبتنی بر تحقیقات علمی، موجب پیشگیری از مشکلات و همچنین افزایش استقلال دانش‌آموزان، و توسعه‌ آموزش بهینه می‌شود. این امر از طریق به روزترین تحقیقات و آموزش‌ها، پشتیبانی، ارزیابی مستمر برنامه‌های در دست اقدام و خدمات تخصصی مراقبتی انجام می‌شود. مطلبی که در پی خواهد آمد شامل توصیه‌های این انجمن برای والدین و کارکنان مدارس در مواجهه با موضوع تمایل به خودکشی در کودکان و نوجوانان است. بی‌تردید با توجه به شرایط و امکانات هر کشوری، توصیه‌های مزبور می‌توانند شیوه‌ی اجرایی متفاوتی داشته باشند. توصیه‌هایی برای والدین و مدارس تحقیقات نشان داده‌اند کودکانی که با خشونت، رویدادهای تهدیدآمیز زندگی، و ناکامی‌های آسیب‌زا مواجه هستند، بیشتر در معرض خطر افسردگی، سوءمصرف الکل و مواد مخدر، و خودکشی قرار دارند. به دنبال فجایعی چون حمله‌ی تروریستی یازده سپتامبر، تیراندازی در مدرسه، بلایای طبیعی یا حتی بحران فردی، این احتمال وجود دارد که دانش‌آموزان، نشانه‌های هشداردهنده‌ تمایل به خودکشی بروز دهند. والدین و کارکنان مدرسه، خصوصاً باید نسبت به کودکان و جوانانی که به خاطر موقعیت و شرایط شخصی، آسیب‌پذیرتر هستند، هوشیارتر باشند. این موضوع شامل نوجوانانی می‌شود که مسائلی مانند ضرر و فقدان شخصی، آزار یا واقعه‌ی آسیب‌زایی را قبلاً تجربه کرده اند یا آن دسته از جوانانی که از افسردگی یا دیگر بیماری‌های روانی رنج می‌برند. نوجوانانی که دارای این نشانه‌های مخاطره‌آمیز هستند و آنهایی که فاجعه‌ی دیگری را یا خود مستقیماً تجربه کرده با شاهد آن بوده‌اند، بیشتر آسیب پذیر هستند. هر چند بیشتر کودکان و نوجوانانی که تمایل به خودکشی دارند، خودشان به متخصص مراجعه نمی‌کنند، اما علائم هشداردهنده را به همسالان خود، والدینشان و یا کارکنان معتمد مدرسه نشان می‌دهند. هرگز این نشانه‌ها را نادیده نگیرید. خودکشی با یک مداخله‌ به‌جا و مناسب قابل پیشگیری است. علائم هشدار دهنده ممکن است خود را بلافاصله بعد از مصیبتِ پیش‌آمده نشان ندهند، بنابراین، در هفته‌های پس از حادثه‌ ناگوار، والدین و کارکنان مدرسه باید شنوندگان و مشاهده‌کنندگان دقیقی باشند. در زیر، رهنمون‌هایی به منظور مداخله در وضعیتِ دانش‌آموزانی که متمایل به خودکشی هستند، آورده شده است. نشانه‌های هشداردهنده‌ی خودکشی جوانان ۱. یادداشت‌های خودکشی: این یادداشت‌ها نشانه‌های واقعی خطر هستند و باید جدی گرفته شوند. ۲. تهدیدها: تهدیدها ممکن است مستقیم («من می‌خواهم بمیرم.»، «من خودم را می‌کشم.») یا متأسفانه، غیرمستقیم («دنیا بدون وجود من بهتر خواهد بود.»، «در هر صورت کسی دلش برای من تنگ نخواهد شد.») باشد. در نوجوانان، نشانه‌ها و سرنخ‌های غیرمستقیم می‌توانند از طریق جوک و شوخی یا از خلال منابع موجود در تکالیف مدرسه، به‌خصوص در شکل نگارش خلاق یا آثار هنری، خود را نشان دهند. نوجوانان و افرادی که نگاهی عینی‌تر به دنیا دارند، ممکن است نتوانند احساسات‌شان را در قالب کلمات بیان کنند، در عوض احتمال دارد نشانه‌های غیرمستقیمی به شکل اقدام عملی، یعنی رفتار خشونت‌آمیزی که غالباً توام با تهدید به خودکشی یا دیگرکُشی است، از خود نشان دهند. ۳. تلاش‌های پیشین: اغلب بهترین پیش‌گوی آینده، رفتارهای گذشته است که می‌تواند نشان‌دهنده‌ی یک روش مقابله با رویدادهای زندگی باشد. ۴. افسردگی (ناامیدی/درماندگی): وقتی نشانه‌های افسردگی دربرگیرنده‌ی افکار فراگیر ناامیدی و درماندگی باشد، به احتمال زیاد کودک یا نوجوان بیشتر در معرض خطر خودکشی قرار دارد. ۵. افسردگی پنهان: رفتارهای پرخطر می‌توانند شامل پرخاشگری، استفاده از اسلحه، مصرف الکل و مواد باشند. ۶. تمهیدات نهایی: این رفتار شکل‌های مختلفی دارد. مثلاً در نوجوانان، به شکل بخشیدن وسایلی که برای آنها بسیار باارزش است مثل جواهرات، لباس، مجلات یا عکس، صورت می‌گیرد. ۷. تلاش برای آسیب رساندن به خود: رفتارهای مبتنی بر آسیب به خود در میان کودکانِ سنین دبستانی اتفاق می‌افتد. رفتارهای خود-مخربِ رایج، شامل دویدن جلوی ماشین‌های در حال عبور، پریدن از بلندی‌ها و خراشیدن/ بریدن/داغ کردن بدن می‌شود. ۸. عدم توانایی در تمرکز یا تفکر عقلانی: مشکلاتی از این قبیل ممکن است در رفتارهای مربوط به کلاسِ درس کودکان، شیوه‌ی انجام تکالیف مدرسه، عملکرد تحصیلی، کارهای روزمره‌ی خانه و حتی محاورات منعکس شود. ۹. تغییرات در عادات فیزیکی و ظاهر: این تغییرات شامل عدم توانایی در خوابیدن یا مدام خوابیدن، اضافه کردن یا از دست دادن ناگهانی وزن، بی‌توجهی به ظاهر و پاکیزگی و نظافت و غیره است. ۱۰. تغییرات ناگهانی در شخصیت، دوستان و در رفتار: والدین، معلمان و همسالان اغلب بهترین ناظران و مشاهده‌گران چنین رفتارهای ناگهانی در دانش‌آموزان مستعد خودکشی هستند. این تغییرات می‌تواند شامل کناره‌گیری از مراودات اجتماعی عادی، افزایش غیبت از مدرسه، ترک فعالیت‌ها یا علاقه‌مندی‌های متدوال، و انزوا و کناره‌گیری اجتماعی باشد. ۱۱. موضوعات مرتبط با مرگ و خودکشی: این موضوعات ممکن است در نقاشی‌های کلاسی، نمونه کارها، خاطره‌نویسی و وقایع‌نگاری‌ها یا در تکالیف مدرسه خود را نشان دهند. ۱۲. طرح، شیوه، دسترسی: کودک یا نوجوان مستعد خودکشی ممکن است توجه بیشتری به تفنگ یا سایر انواع سلاح‌ها از خود نشان دهد، دسترسی‌اش به سلاح‌ها، قرص‌ها، و غیره بیشتر شده، و یا ممکن است در مورد طرحی برای خودکشی صحبت کرده یا تلویحاً به آن اشاره کند. هر چه طرح بزرگ‌تر باشد، احتمال آن نیز بیشتر می‌شود. توصیه‌هایی برای والدین ۱. نشانه‌های هشداردهنده را بشناسید! ۲. از گفت‌وگو با فرزندتان نگران نباشید. صحبت در مورد خودکشی با فرزندانتان، آن‌ها را به فکر خودکشی نمی‌اندازد. در حقیقت، تمام شواهد موجود حاکی از آن است که گفت‌وگو با کودک، خطر خودکشی را کاهش می‌دهد. پیام این است: "کمک موجود است، خودکشی راه حل نیست." ۳. ایمن سازی منزل در برابر خودکشی. چاقوها، قرص‌ها، و مهم‌تر از همه، اسلحه‌ها را از دسترس خارج کنید. ۴. از منابع جامعه و مدرسه استفاده کنید. این منابع می‌توانند شامل روان‌شناس مدرسه، کارکنان مداخله‌گر در بحران‌ها ، گروه‌های پیشگیری از خودکشی یا خطوط مستقیم تلفنی، یا متخصصان خصوصی سلامت روانی باشند. ۵. سریع اقدام کنید. اگر فرزندتان به شکلی نشان می‌دهد که به فکر خودکشی است، یا اگر حس غریزی‌تان به شما می‌گوید که ممکن است آنها به خود صدمه بزنند، سریع کمک بگیرید. فرزندتان را تنها به حال خود رها نکنید. حتی اگر وی انکار می‌کند «منظورش همان است»، پیش او بمانید. به او اطمینان خاطر مجدد بدهید. دنبال کمک‌های تخصصی باشید. در صورت لزوم، وی را به اورژانس بیمارستان ببرید تا اطمینان حاصل کنید که تا زمانِ انجام کامل ارزیابی‌ها و آزمایشات روانپزشکی مربوطه، او در محیطی امن قرار دارد. ۶. به صحبت‌های دوستان فرزندتان توجه کنید. آنها ممکن است به نگرانی‌های خود در مورد دوستشان به شکلی جزئی اشاره کنند اما راحت نباشند که مستقیماً در این مورد با شما صحبت کنند. باز و راحت برخورد کنید. سوال بپرسید. توصیه‌هایی برای معلمان ۱. نشانه‌ها و علایم هشداردهنده را بشناسید. ۲. در مورد مسوولیت‌های مدرسه آگاه باشید. در صورت عدم هشدار به موقع به خانواده‌ها یا عدم نظارت مناسب بر وضعیت دانش‌آموز مستعد خودکشی، مدارس از سوی دادگاه مسوول شناخته می‌شوند. ۳. دانش‌آموزان را تشویق کنید که به شما اعتماد داشته باشند: اجازه دهید دانش‌آموزان بدانند که شما برای کمک، مراقبت و حمایت از آنها، آنجا هستید. آنها را تشویق کنید تا اگر خود یا فرد دیگری که می‌شناسند در فکر خودکشی است، نزد شما بیایند. ۴. دانش‌آموز را فوری ارجاع دهید: دانش‌آموز را نزد روان‌شناس یا مشاور مدرسه نفرستید. خود شما شخصاً او را نزد اعضای تیم بحران مدرسه ببرید. اگر چنین تیمی هنوز تعیین نشده است، مدیر، روان‌شناس، مشاور، پرستار یا مددکار اجتماعی را مطلع کنید. (و هرچه زودتر درخواست بدهید که مدرسه یک تیم بحران تشکیل دهد!) ۵. به تیم بحران ملحق شوید: شما اطلاعات ارزشمندی جهت کمک و همکاری دارید، بنابراین تیم بحران مدرسه قادر خواهد بود ارزیابی دقیق و صحیحی از خطر به‌دست بیاورد. ۶. از کودک حمایت و طرفداری کنید: بعضی اوقات مدیران، عوامل خطر و نشانه‌های هشداردهنده در یک دانش‌آموز خاص را کم برآورد می‌کنند. تا زمانی که مطمئن شوید کودک در امان است، از او حمایت و طرفداری کنید. توصیه‌هایی برای کارکنان مدرسه و اعضای تیم بحران کودکان و جوانانی که با آسیب‌های بسیار شدید، مثل حملات تروریستی در آمریکا یا تیراندازی در یک مدرسه مواجه بوده اند، ممکن است بیشتر در معرض خطر خودکشی باشند. این امر به ویژه در مورد نوجوانانی که فقدان شخصی، آزار یا حوادث آسیب‌زایی را در گذشته تجربه کرده‌اند یا از افسردگی و سایر بیماری‌های روانی رنج می برند، صدق می‌کند. طی هفته‌های پس از یک بحران مهم، کارکنان مدرسه باید هوشیارتر بوده، دانش‌آموزانی را که ممکن است بیشتر در معرض خطر باشند شناسایی کرده و مراقب علایم هشداردهنده باشند. توصیه‌ها ۱. با همکاران همکاری کنید. برخورداری از حمایت ومشاوره از سوی مدیر و یکی دیگر از کارکنان (شاید مربی بهداشت، مشاور، یا مددکار اجتماعی) هم اطمینان‌بخش و هم عاقلانه است. ۲. یک گزارشگر ویژه تعیین کنید. مدارس باید یک یا چند نفر را مشخص کنند تا تمام گزارش‌های معلمان، سایر کارکنان و دانش‌آموزان را در مورد دانش‌آموزانی که ممکن است تمایل به خودکشی داشته باشند، دریافت کرده و روی آنها کار کنند. این فرد اغلب روانشناس مدرسه، مشاور، پرستار یا مددکار اجتماعی است. ۳. بر دانش‌آموز نظارت داشته باشید. بهترین راه این است که همیشه در تمام مراحل کار، دانش آموز را در مورد کاری که قصد انجام آن را دارید، مطلع کنید. در صورت لزوم، از دانش‌آموز بخواهید تا شما را همراهی و کمک کند. تحت هیچ شرایطی نباید به دانش‌آموز اجازه داده شود که مدرسه را ترک کند یا تنها بماند (حتی در دستشویی). دانش‌آموز را تا زمانی که والدین، متخصص سلامت روان یا نماینده‌ی مجری قانون مسئولیت وی را بپذیرند، زیر نظر داشته و از امنیت او اطمینان حاصل کنید. ۴. یک سیستم حمایتی آماده کنید. بررسی سیستم حمایت دانش‌آموزان به ارزیابی میزان خطری که برای آنها وجود دارد، کمک می‌کند. اغلب، معقول آن است که فقط از دانش‌آموز سوال کنید "دوست داری چه کسی الان کنارت باشد، یا فکر می‌کنی چه کسی الان به خاطر تو اینجا خواهد بود؟" و آن وقت به او کمک کنید تا به حامی مورد نظرش دست یابد. برای وی مهم است که احساس کند تا حدی بر سرنوشتش کنترل دارد. ۵. قرارداد «خودکشی- نه». قراردادهای «خودکشی- نه» نشان داده‌اند که در پیش‌گیری از خودکشی جوانان مؤثر بوده‌اند. در مواردی که خطر خودکشی به اندازه‌ای پایین ارزیابی شده که نیاز به درمان فوری نباشد (مثل زمانی که فقط ایده‌ی خودکشی وجود دارد و برای آن برنامه‌ریزی نشده است)، باز هم وجود قرارداد خودکشی نه، توصیه می‌شود تا در صورتی‌که در آینده احتمال خطر خودکشی افزایش یافت، تدبیر و چاره‌ای برای دانش آموز فراهم شود. چنین قراردادی یک توافق‌نامه‌ی شخصی است که رفتارهای متمایل به خودکشی را تا زمانِ دریافت کمک، به تعویق می‌اندازد. این قرارداد همچنین می‌تواند به عنوان یک ابزار ارزیابی مناسب به کار برود. اگر دانش آموزی حاضر به امضاء قرارداد نباشد، تضمینی هم نیست که به خودش آسیبی نرساند. در این صورت، بلافاصله ارزیابی به سمت "خطر زیاد" صعود کرده و تا زمانی که والدین دانش‌آموز، مسئولیت اقدام فوری برای ارزیابی روانی او را به عهده بگیرند، باید تحت نظارت باشد. ۶. محیط را در برابر خودکشی ایمن کنید. فرزند شما چه در خطر قریب‌الوقوع باشد و چه نباشد، توصیه می‌شود خانه و مدرسه را در برابر خودکشی ایمن کنید. بهتر است قبل از این‌که فرزند شما به خانه برگردد و پس از آن نیز، تمام سلاح‌ها، سموم، داروها و وسایل تیز، برداشته شوند یا دور از دسترس قرار بگیرند. ۷. با پلیس تماس بگیرید. تمام تیم‌های بحران مدرسه باید یک نماینده از مجری محلی قانون داشته باشند. اگر دانش‌آموزی مخالفت و ایستادگی کرد، پرخاش‌جو شد یا سعی در فرار داشت، نیروی پلیس می‌تواند کمک بسیار ارزشمندی باشد. در برخی موارد آنها می‌توانند مسوولیت «بازداشت ۷۲ ساعته» را به منظور فراهم کردن امنیت فرد به عهده بگیرند، که در این صورت، فرد جوان به مدت سه روز در بازداشت حمایتی به منظور انجام مشاهدات روانپزشکی، قرار می‌گیرد. ۸. مستند سازی. آموزش و پرورش هر منطقه باید یک فرم مستندسازی تهیه کند تا پرسنلِ پشتیبانی و اعضاء تیم بحران، اقدامات خود را در پاسخ به مراجعه‌ یک دانش آموز مستعد خودکشی، در آن ثبت کنند. مدل مداخله در خودکشی ۱. ارزیابی اغلب از گزارشگران ویژه خواسته می‌شود که ظرف مدت زمان کوتاهی، احتمال خطر را برآورد کنند. بنابراین، ضروری است که پیش‌نویس برآورد احتمال خطر، واجد سؤالات مشخصی باشد تا به سرعت و به شکل قابل اطمینانی اطلاعات مورد نیاز را به دست بیاورد. سؤالات اغلب به موارد زیر اشاره می‌کنند: چه نشانه‌های هشداردهنده‌ای باعث مراجعه شده است؟ آیا دانش‌آموز به خودکشی فکر کرده است؟ (افکار یا تهدیدِ صرف، چه مستقیم و چه غیرمستقیم، ممکن است حاکی از خطر پایین باشند). آیا دانش‌آموز پیش از این سعی کرده است به خود آسیب برساند؟ (تلاش‌های پیشین می‌تواند گویای خطر پایین باشد). آیا در حال حاضر دانش‌آموز برنامه‌ای برای آسیب به خود دارد؟ دانش‌آموز قصد دارد از چه شیوه‌ای برای اجرای نقشه‌ی خود استفاده کند و آیا به وسایل مربوطه دسترسی دارد؟ (این سؤالات می‌توانند نشان‌دهنده‌ی خطر بالا باشند). چه سیستم حمایتی‌ای این کودک را در بر گرفته است (برای تعیین کفایت سیستم حمایتی دانش‌آموز، حضور والدین در پروسه‌ی ارزیابی خطر ضروری است)؟ ۲. وظیفه هشدار به والدین تردیدی نیست که باید والدین را در جریان گذاشت. برای پرداختن به این جنبه از مداخله در خودکشی، باید به چهار پرسش بسیار مهم پرداخت. اول، آیا والدین در دسترس هستند؟ دوم، آیا والدین در این زمینه کمک و همکاری می‌کنند؟ سوم، والدین چه اطلاعاتی در این زمینه دارند که می‌تواند به ارزیابی خطر کمک کند؟ چهارم، والدین چه بیمه‌ی سلامت روانی (در صورتی که داشته باشند) در اختیار دارند؟ اگر والدین در دسترس باشند و مشارکت کنند و تشخیص حاکی از آن باشد که دانش‌آموز در معرض خطر بالا قرار دارد: روان‌شناس یا مددکار اجتماعی باید خانواده را با توجه به محل سکونتشان و بر مبنای وضعیت بیمه‌ی بهداشت و درمانشان، به منابع اجتماعیِ قابل رجوع متصل کند. روان‌شناس مدرسه باید با اجازه‌ی والدین با مراکز مورد نظر تماس گرفته، اطلاعات مربوط به مراجعه کننده را آماده کند و برای کسب اطمینان نسبت به رسیدن خانواده به مرکز، موضوع را پی‌گیری کند. در صورت لزوم، والدین را در انتقال دانش‌آموز به مرکز مربوطه همراهی کنید. روان‌شناس باید امضای والدین را در فرم انتشار اطلاعات دریافت کرده و به منظور توسعه‌ی برنامه‌ی حمایتی مدرسه، با کارکنان مدرسه در زمینه‌ی کار با والدین همکاری کند. تمام فعالیت‌ها باید مستند شوند. اگر والدین در دسترس نباشند و تشخیص بر این باشد که دانش‌آموز در معرض خطر بالا قرار دارد: با مسوولیت مدیر مدرسه، دو تن از اعضای تیم بحران باید کودک را تا نزدیک‌ترین اورژانس سلامت روانی همراهی کرده و تمام هماهنگی‌های لازم را با خدمات اجتماعی مرکز مربوطه برای تماس با خانواده‌ی کودک انجام دهند. به عنوان پیشنهاد دیگر، می‌توان از نماینده‌ی مجری قانون در مدرسه، پلیس محلی یا گروه‌های سیار ارائه‌ خدمات روان‌پزشکی درخواست کرد تا در انتقال جوان مستعد خودکشی کمک کنند. برخی از والدین تمایلی ندارند که توصیه‌های تیم بحران مبنی بر انجام مشاوره‌ی امن در خارج از مدرسه را برای کودک مستعد خودکشی تا آخر دنبال کنند و ممکن است که نشانه‌های هشداردهنده را ساده انگاشته یا دست کم بگیرند (برای مثال، کودک فقط به منظور جلب توجه این کار را می‌کند). مسایل فرهنگی و زبانی متعددی در این زمینه دخیل هستند. به والدین فرصت مناسب داده و تشویق‌شان کنید تا پیش از همکاری با تیم بحران برای رفتن به مرحله ی بعدی، پروسه را تا به آخر ادامه دهند. اگر عدم تمایل والدین واقعاً از سر بی‌توجهی بوده و زندگی کودک را به خطر بیاندازد، اعضاء تیم بحران مدرسه باید تصمیم بگیرند که چه زمانی مناسب است تا عدم همکاری والدین را به مراکز حمایت از کودک گزارش دهند. چنانچه مشخص شود که والدین همکاری نمی‌کنند و خطر اقدام به رفتارهای متمایل به خودکشی در دانش‌آموز بالا است، باید با مجریان محلی قانون یا مراکز خدمات حمایت از کودکان تماس گرفته شود و بی‌توجهی نسبت به کودک و در معرض خطر قرار داشتن او گزارش داده شود. در صورتی‌که والدین همکاری نکنند و احتمال خطر خودکشی دانش‌آموز پایین ارزیابی شود، توصیه می‌شود به منظور ثبت این که والدین را به موقع در جریان احتمال بروز خودکشی قرار داده بودید، آنها فرم مربوط به " هشدار در مورد مشاوره ی اضطراری" را امضاء کنند. گاهی اوقات دانش‌آموز نمی‌خواهد والدینش مطلع شوند. وقتی کودکان در فکر آسیب به خود هستند، درست و منطقی فکر نمی‌کنند و بنابراین احتمالا نمی‌توانند در مورد این‌که واکنش والدین‌شان چه می‌تواند باشد، بهترین قاضی باشند. تیم بحران باید تنها یک تصمیم بگیرد: آیا با مطلع کردن خانواده، کودک در شرایط خطرناک‌تری قرار می‌گیرد؟ در چنین وضعیتی، معمولا به مراکز خدمات حمایت از کودک اطلاع داده می‌شود. والدین همچنان باید مطلع شوند و دریافت واکنش حمایتی والدین می‌تواند چالشی برای کارکنان مدارس باشد. والدین اغلب اطلاعات حساس و مهمی دارند که برای ارزیابی مناسب از میزان خطر لازم است. بنابراین لحاظ کردن والدین در ارزیابی احتمال خطر بسیار مهم است. این اطلاعات شامل پیشینه‌ی کودک در مدرسه قبلی و تاریخچه‌ سلامت روانی، پویایی خانواده، حوادث آسیب‌زای اخیر در زندگی دانش‌آموز و سابقه‌ رفتارهای متمایل به خودکشی وی می‌شوند. مصاحبه با والدین به روان‌شناس کمک می‌کند تا نسبت به سیستم حمایتی‌ای که دانش‌آموز را در برگرفته، ارزیابی مناسبی داشته باشد. در نهایت، مهم است مشخص شود که والدین/خانواده از چه بیمه‌ی سلامت روانی برخوردار هستند؟ این اطلاعات جهت ارجاعِ خانواده‌ها به مراکز اجتماعی مناسب، لازم است. همه‌ مصاحبه‌های امروزی مربوط به سلامت روان شامل سؤالاتی در خصوص پوشش بیمه هستند و کاملاً عاقلانه است که روان‌شناس مدرسه از انواع مراکز محلی که این پوشش بیمه‌ای را فراهم می‌کنند، آگاه باشد. اگر دانش‌آموزی به کلینیک فوریت‌های پزشکی فرستاده شود، ممکن است بعداً به انتقال فوری به یک مرکز ارائه کننده‌ خدمات مربوط به "سازمان حفظ سلامت" نیاز پیدا کند. این مساله نه تنها ممکن است موجب آسیب بیشتر برای دانش‌آموز مستعد خودکشی شود (چرا که نقل و انتقالات اضطراری عمدتا باید با اعمال محدودیت و کنترل صورت گیرد) بلکه هزینه‌ی مالی سنگینی نیز برای والدین در پی دارد. تردیدی نیست که منافع عالیه‌ کودک و خانواده ایجاب می‌کند که میزان آسیب‌های مربوط به دانش‌آموزی که نیازمند اقدام اضطراری است محدود شود. ۳. وظیفه‌ی معرفی مراکزی برای مراجعه لازم به تاکید است که قبل از وقوع بحران، باید مراکز خدمات اجتماعی شناسایی و با آنها همکاری شود. توصیه می‌شود جهت تهیه‌ی اطلاعات درست و دقیقی که ممکن است توسط والدین از قلم افتاده یا فراموش شده باشند، نماینده‌ تیم بحران مدرسه با مراکز مربوطه تماس بگیرد. مناطق آموزش و پرورش موظفند که یا مراکز خدماتی غیرخصوصی و یا کارمزدهای متغیرِ قابل تطبیق با درآمد خانواده را به آنها پیشنهاد دهند. ۴. پیگیری و حمایت از خانواده در پایان، برای کارکنان مدرسه مهم است که احتمالا با بهره‌گیری از تیم‌های مطالعاتی دانش‌آموزان، اصلاحات مستمری را در برنامه‌های آنها اعمال کنند. - - این مقاله ترجمه‌ای است از: National Association of School Psychologists (2001). Times of Tragedy: Preventing Suicide in Troubled Children and    

 

رشته های تحصیلی جدید به دانشگاه خوارزمی اضافه می شود

جمعه 27 فروردین 1395 02:54 ب.ظ

 
دکتر محمد علی سبحان اللهی رئیس دانشگاه خوارزمی در گفت و گو با باشگاه خبرنگاران در خصوص افزودن رشته های جدید به دانشگاه خوارزمی اظهار داشت:در تلاش هستیم تا از بین رشته های میان رشته ای نانوبیو، نانوشیمی، فلسفه دین و علوم شناختی در سال تحصیلی جدید این رشته ها را به مجموع رشته های حاضر در دانشگاه خوارزمی اضافه کنیم. وی در خصوص جذب دانشجوی خارجی در سال تحصیلی 95-96 عنوان کرد: ما 300 نفر دانشجوی خارجی داشتیم اما خواستار جذب دانشجویان جدید از کشور هایی نظیر عراق و سایر کشور ها هستیم و در سال جدید تحصیلی 40 الی 50 نفر دانشجوی خارجی جذب خواهیم کرد اما پیش زمینه این امر فراهم آوردن احتیاجات ضروری در زمینه هایی چون خوابگاه و دیگر حوزه ها است. سبحان اللهی در خصوص طرح حمایتی از نخبگان و محققان دانشگاه خوارزمی بیان کرد: طرحی را ما در این زمینه آماده و تصویب کردیم و در حال فراهم کردن زمینه اجرایی شدن آن هستیم تا سهمی که یک محقق می تواند از یک پروژه تحقیقاتی داشته باشد به درستی تعریف شود و قرار است درصد بسیار کمی از این پروژه ها را دانشگاه بردارد و بیشتر آن در اختیار دانشجو یا محقق قرار داده شود و در صدد اجرای هرچه بیشتر تسهیلاتی در این زمینه هستیم به صورتی که، برای انجام این طرح یک گروه ارتباط با صنعت در دانشگاه تشکیل دادیم که در حال مطالعه و بررسی این امور هستند. وی با اشاره به این که ما به طور کلی به توسعه کیفی توجه داریم و در ارتقای آن تلاش های لازم را انجام می دهیم، افزود: در همین راستا برای ارتقای خدمات دانشگاهی سال گذشته یک آزمایشگاه مرکزی راه اندازی کردیم که احداث این آزمایشگاه قدم بزرگی در دانشگاه خوارزمی به شمار می رود. ویژگی این مرکز این است که تقریباً تمام امکانات لازم را به طور کامل دارا است و حتی با آزمایشگاه های دیگر هم ارتباط برقرار می کند که این قضیه به جهت پروژه ها و تحقیقات؛ گام بسیار موثری محسوب می شود. رئیس دانشگاه خوارزمی بیان کرد: سیاست کاری ما در سال جاری 95-96 این است که اگر تخصیص بودجه ما همانند سال گذشته باشد 70 تا 80 درصد بودجه تعمیرات و تجهیزات را به تجهیزات آزمایشگاهی اختصاص دهیم. وی در خصوص مشکل عمده دانشگاه خوارزمی خاطر نشان کرد: مشکل عمده نه تنها دانشگاه خوارزمی بلکه تمامی دانشگاه ها کمبود بودجه است در صورتی که بودجه لازم در مجلس شورای اسلامی تصویب نشود و شاهد افزایش بودجه نباشیم با مشکلات عدیده ای به طور قطع روبه رو می شویم. ما از دولت می خواهیم در این زمینه توجهات لازم را داشته باشند تا بتوانیم در زمینه های مختلف پیشرفت و رشد داشته باشیم.

 

چرا برخی افراد را جذاب‌تر می‌بینیم؟

جمعه 27 فروردین 1395 02:54 ب.ظ

 
شاید برای شما نیز پیش آمده باشد که به طور ناخودآگاه از فردی خوشتان بیاید یا به او جذب شوید اما خود علت آن را ندانید.  مطالعه‌ای جدید نشان داده است که اعتماد به نفس افراد در خواندن و تشخیص احساسات فرد دیگر می‌تواند سبب شود که فردی را جذاب‌تر بدانند. این مطالعه نشان داده است هنگامی که ما حس افراد دیگر را بهتر شناسایی می‌کنیم و زمانی که می‌توانیم حالت‌های صورت آن‌ها یا احساساتشان از جمله ناراحتی، خوشحالی و خجالت را تقلید کنیم ناخودآگاه به این افراد بیشتر جذب می‌شویم و از آن‌ها بیشتر خوشمان می‌آید. شاید به همین علت باشد که گفته می‌شود، برخی افراد در یک نگاه عاشق می‌شوند. نتایج این مطالعات نشان داده به محض شناسایی احساس فرد مقابل ناخودآگاه حالت صورت او را تقلید می‌کنیم، سیگنال‌هایی به مغزمان فرستاده شده که سبب جذب به فرد مقابل می شود. در واقع هنگامی به فردی جذب می‌شویم یا او را جذاب در نظر می‌گیریم که بتوانیم احساسات و حالت او را تشخیص دهیم. -منبع: Medical Daily

 

وقتی زیاد می‌نشینیم چه بلایی سر بدن خود می‌آوریم؟

جمعه 27 فروردین 1395 02:54 ب.ظ

 
از قدیم گفته‌اند عقل سالم در بدن سالم است؛ در این بین گاهی اوقات کارهایی انجام می‌دهیم که به نظر نمی‌رسد به بدن ضرر می‌رسانند اما در دراز مدت عوارض نامطلوبی را خواهند داشت. یکی از این موارد نشستن برای طولانی مدت است، از طرف دیگر هم به خوبی می‌دانیم که نشستن برای مدت زمان طولانی به هیچ وجه از جانب پزشکان توصیه نمی‌شود؛ با این حساب امروز بر آن شدیم تا نگاهی به صدمه‌های وارد شده به بدن بر اثر نشستن طولانی مدت داشته باشیم. وقتی زیاد می‌نشینیم چه بلایی سر بدن می‌آوریم؟ بیشتر ما در طول روز مشغول به کارهایی هستیم که به صورت نشسته انجام می‌شود، بعد از انجام کار هم غالبا در حین تردد به منزل در حالت نشسته قرار داریم، جالب اینجاست به منزل هم که می‌رسیم در حین کارهای مختلف و مشاهده تلویزیون باز هم در حالت نشسته قرار می‌گیریم. اینجاست که واقعا باید نگران شد چرا که نشستن طولانی مدت برای بدن مضر است. به این ترتیب بد نیست نگاهی به آسیب‌هایی که بر اثر نشستن بر سر بدن خود می‌آوریم داشته باشیم: ۱. کند شدن فرآیند هضم غذا کارهای زیادی را در حین نشستن انجام می‌دهیم که یکی از آنها خوردن غذا است. جالب اینجاست که حتی بعد از غذا خوردن هم بیشتر مردم عادت دارند سر میز بنشینند و به صحبت ادامه دهند، نشستن طولانی در حین و بعد از غذا خوردن باعث می‌شود فرآیند هضم غذا کندتر از معمول انجام شود. یبوست مزاج، ترش کردن و سوزش معده، درد‌های معده و افزایش وزن از عوارض نشستن طولانی مدت هستند. ۲. گرفتگی عضلات و دردهای عضلانی نشستن طولانی مدت باعث می‌شود دردهایی در قسمت کتف و شانه، گردن و پشت بدن ایجاد شود. این امر به خصوص اگر اصول درست نشستن رعایت نشود بیشتر خود را نشان می‌دهد. بیشتر افراد پس از اینکه مدتی به صورت نشسته قرارگرفته‌اند به یک سمت خم می‌شوند و بدن در حالتی غیر اصولی قرار می‌گیرد و صدمات بیشتری را در دراز مدت متحمل می‌شود. به همین دلیل است که شاهد هستیم، افرادی که شغل آنها به اصطلاح پشت میز نشینی است بیشتر از دردهای عضلانی شکایت می‌کنند. حتی اگر نشستن از روی رعایت اصول سلامتی بدن هم انجام شود باز هم فشار بیشتری به گردن و شانه‌ها وارد می‌شود. مهره‌های کمر نیز در نشستن دراز مدت تحت فشار قرار می‌گیرند و انعطاف پذیری خود را از دست می‌دهند، این امر ممکن است ریسک ابتلا به بیماری فتق دیسک کمر را بیشتر کند. ۳. تحلیل رفتن پاها وقتی برای مدت زیادی در حالت نشسته قرار می‌گیریم، پاها فعالیت کمتری انجام می‌دهند، این امر در دراز مدت ممکن است به پاها صدمه بزند. نشستن درحالت سکون باعث می‌شود گردش خون کمتر انجام شود، لختگی خون در رگ‌ها ایجاد شود، قسمت‌هایی پایینی بدن و پاها متورم شوند، استخوان‌ها دچار ضعف شوند و حتی فردی که زیاد می‌نشیند به بیماری پوکی استخوان دچار شود. جالب اینجاست که راه‌های آسانی برای جلوگیری از این عوارض وجود دارد. برای نمونه پیشنهاد می‌کنیم از هر فرصتی برای تحرک استفاده کنید تا خون در رگ‌ها جریان داشته باشد، اگر از صبح تا بعد از ظهر در محل کار خود نشسته‌اید و در منزل نیز برای استراحت جلوی تلویزیون لم داده‌اید، پیشنهاد می‌کنیم از زمان پخش آگهی‌های طولانی مدت تلویزیونی استفاده کرده و قدم بزنید. از هر فرصتی برای پیاده روی استفاده کنید و اگر زمان دست داد حرکات کششی در قسمت پا انجام دهید تا خون در رگها جریان بگیرد. ۴. ضعف عضلانی همه به خوبی می‌دانیم که هرچه فعال و سرزنده‌تر زندگی کنیم روح و جسم سالم‌تری هم خواهیم داشت. از طرف دیگر فعال بودن از لحاظ فیزیکی در زندگی و کار باعث می‌شود در کنار سالم و قوی ماندن عضله‌ها، انعطاف آنها نیز حفظ شود. به این ترتیب اگر خسته و کوفته از سر میز کار خود بلند شده‌اید، بد نیست حرکات کششی انجام دهید تا در روز بعد دچار گرفتگی‌های عضلانی نشوید. ناگفته نماند که تنها پاها در اثر نشستن طولانی مدت دچار مشکل نمی‌شوند و راه‌رفتن به تمامی عضلات کمک می‌کند تا انعطاف خود را حفظ کنند. نشستن به صورت طولانی مدت عضلات شکمی، ران‌ها، ساق پا و عضلات نشیمنگاه را نیز ضعیف می‌کند. برای پیشگیری از ضعیف شدن این عضلات پیشنهاد می‌کنیم از هر فرصتی برای تحرک بیشتر استفاده کنید. برای نمونه اگر محل کار یا منزل شما در ساختمانی چند طبقه قرار دارد به جای استفاده از آسانسور از پله‌ها استفاده کنید. تا جایی که ممکن است سعی شود تا مسیرهای کوتاه مدت را به صورت پیاده طی کنید. در محل کار نیز از هر فرصتی برای قدم زدن استفاده کنید. از طرف دیگر استفاده از صندلی‌هایی که دسته ندارند نیز باعث می‌شود تا به صورت ناخودآگاه صاف‌تر بنشینید. پیاده روی ده‌ دقیقه‌ای به ازای هر یک ساعتی که می‌نشینید نیز گزینه‌ مناسبی به نظر می‌رسد. اگر انجام تمامی این موارد برای شما ممکن نیست باز هم حداقل کاری که می‌توان انجام داد این است که در هنگام نشستن پاهای خود را در زیر میز کشش دهید. در پایان باید گفت همان‌گونه که در جریان قرار گرفتید، نشستن طولانی برای بدن خطرات زیادی دارد و پیشنهاد می‌کنیم در کنار انجام دادن توصیه‌های ذکر شده، برنامه‌ای منظم برای رفتن به باشگاه ورزشی داشته باشید. - منبع:Lifehack.org

 

هشدار درباره «ازدواج سالمندان» با زنان و دختران جوان

جمعه 27 فروردین 1395 02:53 ب.ظ

 
تصور عمده افراد در خصوص سالمندان و بالاخص زنان سالمند آن است که این قشر نیازهای عاطفی ندارند حال آنکه بسیاری از تنهایی رنج می‌برند؛ همین تصورات، ازدواج آنها را به تابویی تبدیل کرده که شکستن آن ضروری به نظر می‌رسد چرا که تعداد زنان تنهای سالمند حدود سه برابر مردان تنهای سالمند است که احتمال افزایش این آمار در سالهای آتی وجود دارد. -فرید براتی سده، رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان ضمن تاکید برآنکه تابوی ازدواج سالمندی به خصوص ازدواج زنان سالمند تنها باید در کشور شکسته شود، ازدواج این قشر از جامعه را دارای دو سوی مثبت و منفی دانست و گفت: تعداد زنان و مردان سالمند تنها در کشور رو به افزایش است اما با این وجود تعداد زنان سالمند تنها حدود سه برابر مردان تنهای سالمند است. وی ادامه داد: در حال حاضر شاهد آن هستیم که مردان سالمند راحت‌تر از زنان سالمند به ازدواج و یا ازدواج مجدد اقدام می‌کنند؛ این درحالیست که ازدواج در دوران سالمندی همواره برای زنان با موانعی همراه بوده و در حال حاضر نیز ازدواج مردان سالمند در کشور بیش از 4 برابر ازدواج زنان سالمند است. رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان افزود: به وی‍‍ژه در استان های محروم که دارای شاخص محرومیت بالا هستند نیز تعداد زنان سالمند تنها بیشتر از مردان سالمند تنها است. براتی سده ادامه داد: به دلیل رشد روزافزون سالمندان تنها در کشور، معتقدیم ازدواج سالمندی، امر بسیار مثبتی است اما مشروط برآنکه مردان سالمند با زنان سالمند ازدواج کنند؛ زیرا در صورت ازدواج مردان سالمند با زنان و دختران جوان که دارای اختلاف سنی زیادی با آنها هستند، شاهد نتایج بسیار منفی آن در ابعاد مختلف اجتماعی، فرهنگی و... خواهیم بود. وی در این خصوص تصریح کرد: ازدواج مردان سالمند با زنان و دختران جوان یک مسئله فرهنگی است که باید در راستای آن فرهنگ سازی صورت گیرد. رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان افزود: این درحالیست که با وجود آنکه فرهنگ طبقه متوسط به بالا جامعه این مسئله را نمی پذیرد اما با توجه به آمار رسمی ثبت احوال کشور این مسئله در چند استان کم تر برخوردارهمچون سیستان بلوچستان، بخش‌هایی از خراسان رضوی و خوزستان بیش از سایر مناطق کشور است. براتی سده در ادامه اظهار کرد: این مسئله نشان دهنده آن است که ازدواج مردان سالمند با زنان و دختران جوان و سپس فرزند آوری آنان در مناطقی که به لحاظ ضریب محرومیت بالاتر بوده و تفکر سنتی در آن مناطق بیشترحاکم است، بیش تر بوده و نیاز است در این مناطق توسط مسئولان محلی و کشوری فرهنگ سازی جدی صورت گیرد. وی در ادامه به آمار رسمی سازمان ثبت احوال کشور در خصوص میزان زاد و ولد سالمندان در سال گذشته اشاره کرد و گفت: براساس آمار رسمی سازمان ثبت احوال کشور در سال گذشته میزان زاد و ولد سالمندان بالای 60 سال بین 800 تا 900 نوزاد و افراد بالای 70 سال نیز حدود 100 نوزاد بوده است. رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان تصریح کرد: این رقم فرزند آوری سالمندان تامل برانگیز است، زیرا به هرحال نرخ مرگ و میر در میان افراد بالای 60 سال بسیار بیش تر از جوانان است و هرلحظه امکان فوت آنها وجود دارد به همین دلیل در صورت ادامه این روند شاهد افزایش تعداد زنان سرپرست خانوار و ایتام در کشور خواهیم بود. براتی سده ادامه داد: درچنین شرایطی با وجودآنکه ازدواج سالمندی را تشویق و آنان را به این امر ترغیب می‌کنیم، اما آن را دارای دو سوی مثبت و منفی در نظر گرفته و ازدواج سالمندی را تنها زمانی مثبت و سازنده ارزیابی میکنیم که در آن مرد سالمند با زن سالمند، اقدام به ازدواج کند و به هیچ وجه ازدواج آنان با زنان و دختران جوان را مصلحت ندانسته و همواره نسبت به آثار مخرب آن هشدار می‌دهیم.

 

نتایج نخستین مرحله المپیاد دانش‌آموزی سلول‌های بنیادی اعلام شد

جمعه 27 فروردین 1395 02:53 ب.ظ

 
  به گزارش ایسنا، با برگزاری آزمون نخستین المپیاد دانش آموزی سلول‌های بنیادی و پزشکی بازساختی به همت ستاد توسعه فناوری‌های سلول‌های بنیادی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و با همکاری وزارت آموزش و پرورش، پس از بررسی‌های لازم، نتایج آزمون اعلام شد.   در مرحله اول برگزاری آزمون از میان حدود سه هزار و 700 متقاضی، 398 نفر برگزیده شدند که این تعداد از میان متقاضیان استان‌های تهران، سمنان، مازندران، مرکزی، لرستان، کردستان، کهگیلویه و بویراحمد، آذربایجان شرقی و خراسان رضوی بودند.   همچنین برگزیدگانی از استان‌های خراسان شمالی، خراسان رضوی، کرمانشاه، کرمان، ایلام، هرمزگان، گیلان، گلستان، قم، قزوین، اصفهان، چهار محال و بختیاری، بوشهر، آذربایجان غربی، اردبیل،‌ البرز، زنجان، یزد، خوزستان و دو نفر از مدارس خارج از کشور نیز در مرحله اول آزمون این المپیاد حضور داشتند.   در نخستین مرحله المپیاد دانش آموزی سلول‌های بنیادی و پزشکی بازساختی حدود سه هزار و 700 متقاضی ثبت نام کردند و در این آزمون حضور داشتند، این المپیاد در تهران و همه استان‌های کشور و ایرانیان خارج از کشور به صورت همزمان برگزار شد و در نهایت پس از بررسی نتایج آزمون اعلام شد.   بر اساس این گزارش، پس از اعلام نتایج، آزمون مرحله دوم با حضور 398 نفر از برگزیدگان مرحله اول برگزار می‌شود و در نهایت در نخستین جشنواره ملی سلول‌های بنیادی و پزشکی بازساختی از 40 نفر برگزیده مرحله دوم آزمون این المپیاد تقدیر می‌شود.   مرحله دوم آزمون دهه دوم اردیبشهت ماه برگزار و در پایان اردیبهشت ماه نیز اسامی برگزیدگان اعلام می‌شود.   بر اساس اعلام ستاد توسعه فناوری‌های سلول‌های بنیادی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، برگزاری نخستین المپیاد دانش‌آموزی سلول‌های بنیادی و پزشکی بازساختی اهداف و برنامه‌ریزی‌های مختلف و گسترده‌ای داشت که از جمله می‌توان به آشنایی نیروهای دانش بالقوه کشور با زمینه‌های سلول‌های بنیادی و پزشکی بازساختی به عنوان مرزدانش، فراهم آوردن امکانات و تسهیلات لازم و ترغیب و تشویق محققان، اساتید، دانشجویان و دانش‌آموزان اشاره کرد.   یکی دیگر از اهداف اصلی برگزاری این المپیاد که با مشارکت ستاد توسعه فرهنگ علم، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان معاونت علمی برگزار می‌شود، ترویج و فرهنگ‌سازی اقتصاد دانش‌بنیان در میان دانش‌آموزان و حمایت از ایده‌ها، خلاقیت‌ها و نوآوری‌های آن‌ها است.    

 

تکلیف فرهنگیان متقاضی بازنشستگی پیش از موعد چیست؟

جمعه 27 فروردین 1395 02:53 ب.ظ

 
هرچند در ماه‌های گذشته بعضا مسئولان آموزش و پرورش از صندوق بازنشستگی کشوری برای تاخیر در اجرای این قانون گلایه داشتند اما در پاییز سال گذشته مصوبه هیئت وزیران ابلاغ و بر اساس آن دستگاه‌های اجرایی از جمله وزارت آموزش و پرورش مکلف شدند تا حقوق مشمول کسورات میزان سنوات باقی مانده از خدمت متقاضیان را بپردازند. محمدعلی ابراهیم‌زاده، معاون فنی صندوق بازنشستگی کشوری در گفت‌وگو با خبرنگار «اجتماعی» ایسنا، در همین زمینه اظهار کرد: بعضا شنیده می‌شود که اختلاف نظری با وزارت آموزش و پرورش درخصوص بازنشستگی پیش از موعد داریم اما این گونه نیست و ما با آموزش و پرورش هیچ مشکلی نداریم.  وی افزود: در سال گذشته مصوبه هیئت وزیران درباره بازنشستگی پیش از موعد ابلاغ شد که در آن مصوب شده است به ازای هر نفر از سوی دستگاه متبوع چه هزینه‌ای باید پرداخت شود. مهلتی نیز برای پرداخت این هزینه‌ها تعیین شده بود و ما در صورتی که این هزینه از سوی دستگاه پرداخت شود بازنشستگی را اجرا می‌کنیم؛ البته دستگاه‌های دیگر هم متقاضی دارند ولی تعداد در آموزش پرورش بیشتر است.  معاون فنی صندوق بازنشستگی کشوری در پاسخ به اینکه قبلا آموزش و پرورش متعهد به پرداخت مابه‌التفاوت و کسورات سنوات ارفاقی نبود و این مصوبات بار مالی برای این وزارتخانه ایجاد کرده است گفت: آموزش و پرورش تصمیم گرفته تعدادی از پرسنلش را زودتر از موعد بازنشسته کند، ولی از کجا و چگونه؟ آموزش و پرورش باید مبالغ مابه‌التفاوتی را بپردازد تا بتوانیم قانون را برای متقاضیان اجرا کنیم.  اسلامیان، مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشوری نیز در همین زمینه گفت: قبلا تصمیماتی برای صندوق بازنشستگی گرفته می‌شد و تعهداتی برای ما ایجاد می‌کرد. ما مخالف این تصمیمات نیستیم اما از این پس هر تصمیمی که اتخاذ شود باید مطابق با محاسبات اکچوئری باشد و سپس به اجرا در بیاید.  وی افزود: بازنشستگی پیش از موعد نیز همین‌گونه است. وقتی دستگاهی در آموزش و پرورش در این زمینه تصمیم می‌گیرد ما باید محاسبات لازم را انجام و هزینه آن را اعلام کنیم تا در صورت تامین آن یک تعهد به اجرا در بیاید. نمی‌توانیم به صندوقی که آسیب‌پذیر است بیش از این صدمه وارد کنیم.  این در حالی است که چندی پیش مدیرکل امور اداری وزارت آموزش و پرورش به بار مالی 2000 میلیاردتومانی اجرای بازنشستگی پیش از موعد 2500 متقاضی بازنشستگی پیش از موعد اشاره کرده و گفته بود که ما اعتباری برای پرداخت مابه‌التفاوت‌ها نداریم و قادر به پرداخت این مبالغ نیستیم و باید چاره‌ای برای آن اندیشید.    

 

سندروم بچه‌ دوم!

جمعه 27 فروردین 1395 02:53 ب.ظ

 
وقتی که شما از اولین بارداری خود آگاه شدید احتمالاً پرفیض گشتید و هر کاری را از پرهیز از کافئین گرفته تا خوردن ویتامین‌هایتان سر وقت و رفتن به کلاسهای یوگا را به طور منظم انجام دادید. سپس فرزند شما به این دنیا آمد و هر لحظه‌ای را با دوربین ثبت کردید درست از زمانی که او چشم‌هایش را باز کرد تا زمانی که او برای اولین بار انگشت شما را در دستش گرفت و وقتی برای اولین بار تلاش کرد که بایستد و سپس راه برود و روز اول مدرسه‌ او و همین طور ادامه پیدا کرد. سپس خبر دومین بارداری شما رسید. شما خوشحال بودید اما پرفیض نبودید. شما فراموش کردید که از کافئین پرهیز کنید و هم چنین فراموش کردید که دز ویتامین‌هایتان را کنترل بکنید. شما از برخی از جلسات کلاسهای یوگا نیز صرف نظر کردید. وقتی او به دنیا آمد، شما برنامه ریزی کردید که برخی از عکس‌های او را بگیرید اما اولین کارهای او به اندازه‌ بچه‌ اول شما لذت بخش و هیجان انگیز نبودند. آیا شما با رفتار خودتان سردرگم شدید؟ آیا شما بچه‌ خود را در معرض خطر سندروم بچه‌ی دوم قرار دادید؟جواب این سوالات را در این مقاله بیابید. در مورد سندروم :بر طبق نظر روان شناس مشهور اتریشی، آلفرد آدلر، ویژگی‌های شخصیتی مشخص یک کودک به ترتیب تولد او بستگی دارند مثلاً این که آیا او بچه‌ اول و یا بچه‌ی دوم در خانواده بوده است. این ویژگی‌های شخصیتی، به خصوص بیشتر واضح هستند اگر کودک قربانی سندروم بچه‌ی دوم و یا وسط و یا همان تأثیر روان شناسی بچه‌ی دوم بودن در خانواده بوده باشد. -چرا کودک دچار چنین ناراحتی می‌شود؟ به طور نرمال، با بچه‌ اول همه چیز تازه است و هر تجربه‌ای منحصر به فرد است. به عنوان والدین، شما طبیعتاً انگیزه پیدا می‌کنید که هر لحظه‌ای را ثبت کنید و هر موفقیت و دستاوردی را تحسین کنید و عموماً خاطرات زیبایی را با مردمک چشمان خود خلق کنید. سپس وقتی کودک دوم شما می‌رسد تجربه خیلی هم جدید نیست. شما آنجا بوده‌اید و آن کار را انجام داده‌اید. بنابراین چه می‌شود اگر کودک دوم شما برای اولین بار بایستد چون شما قبلاً آن را دیده‌اید. اما این هنوز برای او اولین بار است مگر نه؟ اما چون شما همه‌ اینها را دیده‌اید احتمال دارد از درک آن و بسیاری از چنین موفقیت‌هایی را که او کسب کرده شکست بخورید و باعث می‌شود او احساس درک نشدن و ارزش ندادن بکند. در نتیجه او ممکن است کم کم دچار احساس بی‌میلی نسبت به خواهر و یا برادر خود بشود که احتمال دارد منجر به رقابت بین آنها شود. دلیل دیگر این ناراحتی، تفاوت سنی بین کودکان شما است. شما ممکن است نتوانید بزرگ کردن دو کودک را اداره بکنید؛ یکی را به مدرسه بفرستید در حالی که مطمئن هستید بچه‌ کوچكتر غذایش را سر وقت می‌خورد. اداره کردن این وظایف بین جنبه‌های مختلف والدین بودن دشوار است و به همین دلیل، شما از توجه به بچه‌ کوچكتر خود ناتوان می‌شوید حتی اگر بخواهید که به او توجه کنید. ممکن است شما ببینید که او را همراه خود به هر جایی می‌برید در حالی که بچه‌ بزرگتر خود را در برنامه‌های پیش دبستانی متعددی گذاشته‌اید. در نتیجه کل کار ممکن است اثر منفی هم روی شما و هم روی کودک شما داشته باشد. نشانه‌هایی که باید به دنبال آنها بگردید :چون شما نمی‌توانید هیجان مشابه و یکسانی را در مورد بچه‌ دوم خود همانند بچه‌ اول نشان دهید بنابراین احتمال دارد او ویژگی‌های بچه‌ی دوم را گسترش دهد تا توجه شما به سمت او جلب شود. • او ممکن است به تقلاهای محبت شما واکنش نشان ندهد تا شما در مورد اختصاص ندادن وقت کافی به او احساس گناه و عذاب وجدان بکنید. اما، اجازه ندهید این کار، انگیزه‌ی شما را بگیرد. او بیشتر از آن چیزی که تصورش را بکنید می‌خواهد. • احتمال دارد او کارهایی را به عنوان روشی برای جلب توجه و محبت شما انجام دهد که او را دچار مشکل کند. هیچ وقت به او اجازه ندهید این کار را بکند اما به طور مداوم نیز او را به خاطر این کار سرزنش نکنید. • بچه‌ دوم شما قطعاً از مقایسه‌ او با خواهر و یا برادرش متنفر است. شما نباید بگویید که چرا تو نمی‌توانی مثل خواهر و یا برادرت باشی؟ چون این کار بیشتر او را تحریک می‌کند تا برخلاف آن رفتار کند. • شما ممکن است با طرز برخورد منفی، سخنان طعنه آمیز بسیار و خشم مداوم از طرف او مواجه شوید. اما خونسردی خود را در چنین شرایطی حفظ کنید. اینها دیوارهایی هستند که او دور خودش ساخته است و شما فقط با گذر زمان و با عشق و محبت بسیار می‌توانید از این دیوار عبور کنید. • به خاطر بی‌توجهی که بچه‌ی دوم شما ممکن است با آن مواجه شود احتمال دارد خیلی جاه طلب نباشد چون فکر می‌کند که به هر حال تلاش‌های او درک نخواهند شد. هم چنین بچه‌ی دوم ممکن است در مواقعی که با فشار مقابله می‌کند با مشکلاتی مواجه شود. • بچه‌ی دوم ممکن است تنها باشد و با روابط صمیمی و نزدیک خیلی خوب نباشد. او ممکن است همانند خواهر و یا برادر خود به آنها ارزش ندهد و احتمالاً این موضوع باعث بروز مشکلات تعهد در آینده خواهد شد. لطفاً به خاطر داشته باشید که هر بچه‌‌ دومی ممکن است رفتار ذکر شده در بالا را از خود نشان ندهد؛ اما اگر از کودک شما غفلت شد و یا احساس بی‌توجهی و غفلت کرد ممکن است چنین ویژگی‌هایی را از خود نشان دهد.- جنبه‌های مثبت بچه‌ دوم بودن :اگرچه شما ممکن است در مورد جنبه‌های منفی که این سندروم دارد احساس گناه بکنید اما خوشحال خواهید شد از این که بدانید جنبه‌ روشنی نیز از این موضوع وجود دارد. وقتی بچه‌ دوم شما رسید شما مجهزتر خواهید بود تا از او مراقبت کنید و مطمئن هستید که سرفه‌ کوچکی که او می‌کند خیلی هم همانند زمانی که برای بچه‌ اول شما اتفاق می‌افتاد، خطرناک نیست. الزاماً شما والدین کم ایرادگیری شده‌اید. به خاطر این ویژگی، بچه‌های دوم معمولاً نوزاد آرام‌تری هستند و افراد مستقلی می‌شوند چون والدین بیش از حد از آنها ایراد نمی‌گیرند و چون به آنها فرصت داده می‌شود تا خودشان یاد بگیرند بدون این که به طور مداوم خفه و خاموش شوند. وضعیت قبلاً بودن و قبلاً انجام دادن به دلخواه شما کار می‌کند چون شما همانند قبل پارانوئیدی نیستید. این واقعیتی که شما در موردش می‌خوانید بدیهی است و شما از وجود چنین ناراحتی در بچه‌ کوچک خود آگاه هستید. تنها چیزی که به وسیله‌ آن می‌توانید این مانع را از میان بردارید توجه و عشق شما به او است. این موضوع به کمی زمان و تلاش نیاز دارد اما مقابله با سندروم بچه‌ دوم، چیزی است که شما باید انجام دهید تا از گرفتار شدن کودک کوچک خود به مسائل احساسی و عاطفی در آینده جلوگیری بکنید. از طرف دیگر، اگر شما می‌ترسید از این که بچه‌ دوم شما ممکن است وقتی که بزرگ می‌شود احساس بی‌توجهی بکند و دچار چنین سندرومی بشود، باید بدانید که این شما بودید که تصمیم گرفتید بچه‌ دوم داشته باشید پس زمان شما باید بین هر دو کودک‌تان تقسیم شود. طبیعی است که بچه‌ اول شما تمام توجه‌تان را به خود جلب کند چون ابتدا تنها بچه‌ شما بود.migna.ir حالا، با بچه‌ دوم‌تان، باید توجه مساوی به هر دو بدهید و این زمان کمتر از آنی است که شما به بچه‌ اول خود داده‌اید. از داشتن احساس گناه در مورد آن اجتناب بکنید. به جای آن سعی کنید بفهمید که چگونه می‌توانید زمان خود را اداره کنید تا این که کودک کوچک شما نیز عشق و توجه کافی از جانب شما دریافت کند و از دچار شدن او به این سندروم جلوگیری بکنید.   

 

برگزاری آزمون مدارس تیزهوشان در روزهای۲۳ و ۲۴ اردیبهشت

جمعه 27 فروردین 1395 02:53 ب.ظ

 
به گزارش میگنا، محمد نستوه معاون مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان وزارت آموزش و پرورش در خصوص روند ثبت‌نام و آزمون مدارس استعدادهای درخشان، اظهار داشت: ثبت‌نام مدارس استعدادهای درخشان 20 اسفند پایان یافت اما در نهایت تا 24 اسفند این زمان تمدید شد . وی با تأکید بر اینکه به هیچ عنوان دیگر امکان ثبت‌نام یا ویرایش اطلاعات وجود نخواهد داشت، خاطرنشان کرد: علت عدم تمدید یا ویرایش اطلاعات به خاطر انجام فرایندهای بعدی آزمون است که مرکز سنجش در حال آماده سازی برای این کار است . نستوه با بیان اینکه از روز 16 فروردین ماه سال جاری کار واریز مبلغ توسط داوطلبان در حال انجام است، گفت: این کار تا یک روز قبل از برگزاری فرایند آزمون ادامه خواهد داشت و یک هفته پیش از آزمون نیز کارت ورود به جلسه توزیع خواهد شد. وی افزود: 277 هزار داوطلب دوره اول و دوره دوم متوسطه در مجموع برای شرکت در آزمون استعدادهای درخشان ثب‌نام کرده‌اند که حدود 25 هزار دانش‌آموز در نهایت پذیرفته خواهند شد . وی ادامه داد: 16 هزار دانش‌آموز در دوره اول متوسطه و 9 هزار دانش‌آموز در دوره دوم متوسطه از بین 25 هزار پذیرفته شده نهایی وارد مدارس استعدادهای درخشان می‌شوند. معاون مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان وزارت آموزش و پرورش با اشاره به ورود دانش‌آموزان سمپاد به دوره دوم متوسطه، عنوان کرد: 17 هزار و 600 دانش‌آموز سمپاد نیز بدون آزمون به دوره دوم متوسطه ورود خواهند داشت. نستوه تصریح کرد: آزمون مدارس استعدادهای درخشان در روزهای 23 و 24 اردیبهشت ماه سال جاری برگزار و نتایج آن تا پایان خردادماه اعلام خواهد شد

 

بدن تان با شما حرف می زند، با جدیت به هشدارهایش گوش دهید

جمعه 27 فروردین 1395 02:53 ب.ظ

 
بدنتان با شما حرف می زند؛ فقط کافی است به او گوش دهید. بدن همیشه به شما هشدار می دهد چیزی در درونتان درست کار نمی کند. با ما همراه باشید تا با 11 نمونه از این علائم، معناها و راه های درمانشان آشنا شوید.   درد گردن درد در گردن زمانی رخ می دهد که شما از دست دیگران ناراحت هستید و نیاز دارید تا با بخشش آن فرد در درونتان احساس خوبی پیدا کنید اگر احساساتی شدید و گردنتان درد گرفت در آن زمان بهتر است تمرکزتان را بر روی چیزها یا کارهایی که دوست دارید قرار دهید یا کاری را انجام دهید که دیگران شما  را تحسین کنند تا با این کار درد گردنتان تسکین یابد.    درد شانه ها  درد شانه ها زمانی بروز می کند که شما زیر فشارهای زیاد عاطفی قرار دارید و مسئولیت های زیادی را به عهده گرفتی.د برای تسکین دردهای شانه خود بهتر است که احساسات خود را با خانواده و دوستانتان در میان بگذارید و از آنها کمک بگیرید تا از بار مسئولیت شما کم شود.    سر درد  استرس های روزانه عامل سردرد و میگرن است افرادی که به سر دردهای مزمن مبتلا هستند باید هر روز زمانی را به خود اختصاص داده و در کمال آرامش استراحت کنند هنگامی که شما استرس خود را از بین ببرید سر دردتان هم از بین می رود.    درد بازو و آرنج    درد بازو و آرنج به معنای عدم انعطاف پذیری شما در زندگی است و شما سعی دارید با اتفاقات و تغییرات طبیعی که برای شما و اطرافیانتان رخ می دهد مقابله کنید.    درد دست   درد دست به آن معنا است که شما دوستی ندارید و نیاز دارید دوست خوبی پیدا کنید تا بتوانید با او احساساتتان رادر میان بگذارید و اوقاتی را با او بگذرانید.    درد فوقانی پشت بدن   درد پشت در قسمت فوقانی می تواند عدم حمایت عاطفی را نشان دهد همچنین در صورتیکه که احساس کنید از شما قدردانی نمی شود  و شما نیاز دارید که با یک شریک یا یک دوست نزدیک صحبت کنید و از او کمک بخواهید.    درد کمر  درد این قسمت نشان دهنده آن است که شما بامشکلات مالی مواجه هستید و به منظور حل این مشکل باید در مدیریت در آمد و خرج و مخارج خود فکری کنید.    درد زانو  پایین بودن عزت نفس ممکن است باعث ایجاد درد زانو شود به همین دلیل شما باید سعی کنید داوطلبانه در برخی کارها شرکت کنید و کاری را که به عهده گرفتید به پایان برسانید و همیشه به یاد داشته باشید هیچ کس کامل نیست.    درد ساق پا  تنش عاطفی، استرس زیاد و یا حسادت اطرافیان به شما ممکن است علت های درد ساق پا باشند.    درد مچ پا  اگر احساس درد در مچ پایتان کردید ممکن است شما در برهه ای از زمان در زندگی خود تحت فشار قرار گرفته باشید، در این زمان ها بهتر است از کوچک ترین چیزها که شما را خوشحال می کند لذت ببرید .    کف پا  افسردگی مهم ترین علت درد کف پا است به همین دلیل در این مواقع بهتر است یک سرگرمی جذاب و شاد پیدا کنید و یا یک حیوان خانگی مانند پرندگان به خانه خود بیاورید تا با آن سرگرم شوید.    منبع:fhfn.org

 

افسردگی شدید منجر به بروز آلزایمر در سالمندان می شود

جمعه 27 فروردین 1395 02:53 ب.ظ

 
مطالعه جدید محققان دانشگاه کالیفرنیا نشان می دهد افسردگی شدید به شکل قابل توجهی موجب افزایش ریسک بروز زوال عقل در افراد مسن می شود. این مطالعه شامل نزدیک به ۲۵۰۰ فرد در دهه سنی ۷۰ بود که در ابتدای مطالعه دارای هیچ یک از علائم زوال عقل نبودند. شرکت کنندگان به مدت ۵ سال از لحاظ علائم افسردگی و بعد از آن به مدت ۶ سال از لحاظ علائم زوال عقل تحت نظر بودند. یافته های تحقیق نشان داد زوال عقل در بیش از ۲۱ درصد از افراد مسن دارای علائم جدی و شدید افسردگی بروز کرد و فقط در ۱۲ درصد افراد دارای حداقل علائم افسردگی متجلی شد. آلیسون کاپ، عضو تیم تحقیق، در این باره می گوید: «نتایج ما این امکان را فراهم می کند که سلامت شناختی و روانی افراد مسن را می توان از طریق کاهش علائم افسردگی نظیر روان درمانی یا سایر اقدامات رفتاری یا درمان های دارویی بهبود بخشید.» البته به گفته محققان، افسردگی علامت اولیه بروز زوال عقل یا کاهش مهارت های فکری یا حافظه ای نیست. اگرچه آنها دریافته اند که با افزایش علائم افسردگی ریسک بروز زوال عقل دو برابر می شود.

 

تعداد کل صفحات ( 9 ) ... 3 4 5 6 7 8 9
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic